Rome — 2025

De koffers gaan in, klaar voor vijf dagen Rome.

Nog even iets eten voordat de reis echt begint.

Rustige vertrekhal, ruim op tijd voor HV6035 naar Rome.

Laatste foto voor het instappen, met zicht op het toestel.

Bijna aan boord, de spanning van de vakantie voelbaar.

Wij op een rij, onderweg naar Rome.

Een strakblauwe lucht boven een dek wolken — bijna geland.

De shuttle van Fiumicino naar het centrum, moe maar blij.

Op weg naar het appartement, Rome bij avond.

Terras gevonden voor het eerste diner in Rome.

Verse pasta na een lange reisdag — de eerste van vele goede maaltijden.

Een zoete afsluiter van de eerste avond in Rome.

Eerste wandeling door de stad, nog rustig op straat.

Snel iets eten bij Coffee Time 49 (Via Cipro) voor een lange dag vol bezienswaardigheden. Alweer zo'n typisch Cafe waar we toevallig ooit tegenaangelopen waren en onze vaste ontbijt stek is geworden.

Marc hoeft geen zoetigheid 's ochtends, die wil wat hartigs.

Het hele plein in beeld, met de obelisk als middelpunt.

Het ovale plein met de obelisk, ons startpunt voor de dag.

137 treden, druk met toeristen maar toch indrukwekkend.

Een muntje gegooid voor een terugkeer naar Rome.

Nog een blik op een zuil vol reliëfs, hoog boven het Forum — dit is de Zuil van Trajanus, niet de kale Zuil van Focas.

De verhalen in steen gebeiteld, hoog boven het Forum van Trajanus.

Tussen de ruïnes van het oude centrum van het Rijk.

De eerste blik op het amfitheater, groter dan verwacht.

Van dichtbij is de schaal pas echt te zien.

De doorgangen waarlangs ooit duizenden toeschouwers naar binnen stroomden.

De ringen van boogconstructies torenen boven ons uit.

Rondkijken waar ooit duizenden toeschouwers zaten.

Gefrituurde rijstballetjes, precies op tijd voor de energiedip.

Een verdiende maaltijd na een dag vol bezienswaardigheden.

Koffie en ontbijt met de zoon van Coffee Time 49 voor we naar het park gaan.

Rustig genietend van de ochtendkoffie voor het park.

Het park en het museum, favoriete groene hart van Rome.

Beeldhouwwerk van Bernini, van dichtbij bewonderd.

Details van het beeldhouwwerk in Villa Borghese.

Elke zaal een kunstwerk op zich — ook omhoog kijken loont.

Panorama over de daken en koepels van Rome.

Vanaf de Pincio strekt Rome zich uit tot aan de horizon.

Met z'n allen op de foto, midden in het Stadio Palatino. Een rustige plek tussen de ruïnes op het Palatijn. Als het mooier weer is een geweldige plek om te genieten en een boekje te lezen.

Terug bij het Forum, deze keer vanaf een andere hoek.

Nog voor de brug al slotjes gespot, een voorproefje.

Een minuut na de hangslotjes: poserend met het Forum Romanum op de achtergrond, de Vittoriano zichtbaar in de verte.

Even geen selfie maar een foto met de vriendelijke bediening. Ons favoriete "hangplek" in Rome aan het Piazza Venezia bij Antica Roma 013. Een geweldige toeristenval, maar als ze je kennen komt dat goed. Ik bedoel: 2 flessen wijn, 4 cola's en 4 waters daar voor 50 euro? Dat is een koopje ;-)

Even bijtanken met een ijsje tussen de bezienswaardigheden door.

De dag afsluiten bij Trattoria Pizzeria Gli Archi zoals het hoort in Rome.

Nog rustig voor de basiliek opengaat — zeldzaam in Rome.

Met z'n allen op de foto, nog voor het echt druk wordt.

Bernini's zuilengalerij omarmt het hele plein.

Steeds meer bezoekers stromen het Sint-Pietersplein op.

Het overweldigende middenschip, met het baldakijn ver weg onder de gouden gewelven.

De eerste stap in een van de grootste kerken ter wereld.

De enorme lengte van de basiliek, van ingang tot altaar.

Michelangelo's koepel, torenhoog boven het hoofdaltaar.

De rijkelijke afwerking van de basiliek, tot in elk detail.

Het bronzen baldakijn boven het graf van Petrus.

Zonlicht valt door de ramen op een van de vele beelden.

Ambachtelijk werk dat eeuwen heeft doorstaan.

Ook de kleinste hoekjes van de basiliek zijn een kunstwerk.

Inmiddels een stuk drukker dan bij aankomst.

Een restaurant vol fresco's, dit keer van de Amalfikust.

Het restaurant tovert de kust op de muur, ver van zee.

Romeinse pizza zoals het hoort — dun en krokant.

Dun, krokant, en precies zoals het hoort.

Een puntje taart als afsluiter van de laatste volle dag.

Laatste Italiaanse lekkernij voor het instappen — een maritozzo met slagroom.

Besneeuwde bergtoppen strak onder een blauwe hemel.

Met de hond op de bank — vijf dagen Rome zitten er weer op.